Czytaj więcej"/> Drukuj
Irme Kertész (ur. 9 listopada 1929 roku) - węgierski pisarz żydowskiego pochodzenia.
Urodził się w Budapeszcie w ubogiej rodzinie żydowskiej. W 1944, w wieku 15 lat został wywieziony do obozu koncentracyjnego w Auschwitz-Birkenau, później jeszcze przeniesiony do Buchenwaldu. Bolesne doświadczenia spowodowane pobytem w obozach wywarły głęboki wpływ na jego późniejszą twórczość. W 1945 powrócił sam do Węgier; cała jego rodzina zginęła w czasie wojny. Od 1948 pracował jako dziennikarz w gazecie "Vilagossag". Z pracy został zwolniony w 1951, gdy czasopismo stało się oficjalnym organem węgierskiej partii komunistycznej. Potem pracuje m. in. w służbach prasowych Ministerstwa Przemysłu, skąd również zostaje zwolniony w 1953. Od tego czasu poświęca się głównie pisarstwu i tłumaczeniu. W latach 50. i 60. tłumaczy z niemieckiego dzieła takich autorów, jak Fryderyk Nietzsche, Hofmannsthal, Schnitzler, Freud, Roth, Wittgenstein i Canetti, których wpływ wpływ można odnaleźć w prozie Kertésza. W latach 60., opierając się na własnych przeżyciach, pisze powieść Los utracony w której opisuje doświadczenia młodego chłopca w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu.
W 2002 roku otrzymał nagrodę Nobla "za pisarstwo, które wynosi doświadczenia jednostki ponad przeciwieństwa brutalnej historii".

Dzieła

Powieści Fiasko, Kadysz za nienarodzone dziecko i Los utracony stanowią tzw. "trylogię ludzi bez losu"
Poprzedni laureat:
Vidiadhar Surajprasad Naipaul
Laureat Literackiej Nagrody Nobla za rok 2002 Następny laureat:
John Maxwell Coetzee

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-28 09:37:13