Czytaj więcej"/> Drukuj
Historia sztuki jest nauką humanistyczną, której przedmiotem są dzieła sztuki oraz piśmiennictwo o sztuce. Klasyczna historia sztuki ogranicza się do malarstwa, rzeźby i architektury Europy od początków średniowiecza do współczesności oraz Ameryki po 1494 r.
Pierwsza katedra historii sztuki powstała w 1813 na uniwersytecie w Getyndze, ale początki piśmiennictwa zajmującego się sztuką sięgają starożytności (Historia naturalna Pliniusza Starszego). Bardzo ważna dla historii sztuki książka powstała w okresie renesansu. Są to Żywoty najsłynniejszych architektów, malarzy i rzeźbiarzy włoskich, od czasów Cimabuego do naszych czasów florenckiego malarza Giorgia Vasariego, wydane po raz pierszy w 1550 we Florencji. Następną przełomową postacią był Johann Joachim Winckelmann, którego historia sztuki starożytnej (Geschichte der Kunst des Altertums, 1764 wyd. polskie ze zmianami Stanisława Kostki Potockiego O sztuce u dawnych, czyli Winkelman polski 1815) na długi czas wpłynęła na nasze widzenie sztuki greckiej i rzymskiej, a także sztuki w ogóle.
Celem tzw. "pierwszej" historii sztuki jest określenie miejsca i czasu powstania dzieła, a także przypisanie dzieła konkretnemu artyście (czyli atrybucja) jeśli nie jest on znany. Objaśnienie treści dzieła (ikonografii) i jego interpretacja (analiza ikonologiczna) należy natomiast do tzw. "drugiej" historii sztuki.
Okresy w dziejach sztuki:
1) w Niemczech sztuka ottońska, w Hiszpanii od IX w. sztuka mozarabska
2) w Anglii tradycje sztuki gotyckiej nie zanikły w XVII i XVIII w. (tzw gothic survival)
3) w Polsce impresjonizm został przejęty dopiero po 1890 r.
XX wiek
po 1950

Wybrani historiografowie i historycy sztuki



Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-26 09:37:27