Czytaj więcej"/> Drukuj
Hipokrates z Kos lub Hippokrates z Kos, okres jego życia przypada około na lata 460 - 377 p.n.e. Jeden z najwybitniejszych prekursorów współczesnej medycyny. Zyskał sobie przydomek "ojca medycyny". Zawodu nauczył się u swego ojca, a wiedzę pogłębiał podróżując m. in. po Egipcie i Azji Mniejszej. Metody i idee jego szkoły znamy z zachowanego dzieła Corpus Hippocrateum, stanowiącego zbiór 53 pis różnych szkół lekarskich sprzed połowy IV wieku p.n.e. zebranych 100 lat po śmierci Hipokratesa. Pomimo opatrzenia ich jego imieniem pism samego Hippokratesa nie udało się wyróżnić, choć uznaje się, że jest autorem m. in. "Prognoz koskich" i "Aforyzmów", które dotyczą takich dziedzin jak anatomia, patologia, chirurgia, położnictwo i inne zabiegi lekarskie (są one często podawane mylnie jako cytaty z Przysięgi Hipokratesa, która stanowi podstawę etyki lekarskiej).
Metoda Hipokratesa opierała się na metodach racjonalnych. Na podstawie obserwacji i doświadczeń wyciągał wnioski prowadzące do ustalenia diagnozy. Jego szkoła nacechowana była troska o zdrowie chorego (łac. salus aegroti suprema lex - zdrowie chorego najwyższym prawem). Leczenie miało polegać na wspomaganiu naturalnych procesów zdrowienia, a naczelną zasadą było nieszkodzenie choremu (łac. primum non nocere - po pierwsze nie szkodzić).
Wyróżnił w organizmie cztery podstawowe soki (płyny, "humory"): Zaburzenie równowagi między nimi miało być przyczyną choroby (patologia humoralna). Przewaga jednego z tych elementów miała również być przyczyną określonego typu temperamentu:
Wprowadził dietę i higienę jako środki profilaktyczne. Zwalczał również takie przesądy jak ten, że epilepsję wywołuje opętanie przez demona. Wiele terminów wprowadzonych przez niego jest używane do dziś np. rak, inne natomiast noszą jego imię np. twarz Hipokratesa (cholera).
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-02-24 11:52:20