Czytaj więcej"/> Drukuj
Glony nie są taksonem, a grupą wydzieloną na podstawie kryteriów morfologicznych i ekologicznych. Mianem tym tradycyjnie określa się kilka nie spokrewnionych linii ewolucyjnych roślin plechowych, tj. roślin beztkankowych. Cechami łączącymi typy składające się na tę grupę morfologiczno-ekologiczną jest autotrofizm, pierwotne uzależnienie od wody, funkcja pierwotnego producenta materii organicznej w zbiornikach wodnych a wreszcie pierwotna, beztkankowa budowa ciała. Wg najnowszych ustaleń w obrębie tej grupy mozna wyróżnić zarówno rośliny, jaki protisty roślinopodobne oraz sinice, z czego do królestwa roślin zaliczane są typy: glaukocystofity, krasnorosty i zielenice. Typy takie jak eugleniny, tobołki, chryzofity - tradycyjnie zaliczane do glonów - nie są obecnie zaliczane do królestwa roślin lecz do królestwa protistów. Z kolei inna grupa zaliczana tradycyjnie do glonów i pełniąca wraz z nimi funkcję pierwotnego producenta materii organicznej w zbiornikach wodnych, a mianowicie sinice, zaliczna jest do królestwa bakterii. Widać z tego jasno, że określenie glony jest określeniem bardzo nieostrym, ponieważ może się odnosić do przedstawicieli aż trzech królestw: roślin, protistów i bakterii.

Budowa zewnętrzna

Do glonów zalicza się organizmy jedno- lub wielokomórkowe, samożywne, czasem mikroskopijnej wielkości, a czasem występujące w postaci rozłożystych plech. U glonów nie występują organy takie jak korzenie, liście, łodygi czy kwiaty. Duże plechowate glony zakotwiczają się w podłożu chwytnikami (rizoidy).

Budowa wewnętrzna

Glony są w większości organizmami samożywnymi, a podstawowym barwnikiem fotosyntetycznym jest u nich chlorofil A. Glony z grupy protistów zyskały zdolność fotosyntezy dzięki symbiozie z jednokomórkowymi glonami roślinnymi. Rozpoznaje się je po potrójnej lub poczwórnej błonie wokół chloroplastu, który w rzeczywistości jest znacznie uwstecznionym organizmem endosybmiotycznym żyjącym wewnątrz protisty. Glony roślinne zawierają chloroplasty okryte dwiema błonami środlpazmatycznymi, charakterystyczne również dla roślin wyższych, a ich materiałem zapasowym jest skrobia, która u glonów z grupy protistów występuje jedynie u tobołków. Chloroplasty roślinne powstały w podobny sposób, jednakże na drodze endosymbiozy z sinicą, a nie jak u protistów roślinnych w wyniku symbiozy wtórnej (z glonem roślinnym). Poznaje się je po tym, że otaczają je dwie błony sródplazmatyczne.

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-24 13:19:44