Czytaj więcej"/> Drukuj
Freikorps (niem. wolny korpus) – pierwotnie antynapoleońskie ugrupowanie militarne utworzone w 1813 w Rogowie Sobóckim przez niemieckich studentów Uniwersytetu Wrocławskiego pod dowództwem majora Adolfa Lützowa. Choć rozbita krótko potem w starciach z regularnymi wojskami napoleońskimi, dała impuls do szerszego oporu przeciwko Napoleonowi w Prusach. Od barw mundurowych jej oddziałów wywodzi się kolorystyka dzisiejszej flagi Niemiec.
Krótko po I wojnie światowej powstała próbująca nawiązać do tej tradycji skrajnie prawicowa niemiecka organizacja paramilitarna założona przez zdemobilizowanych żołnierzy. Była jedną z wielu organizacji paramilitarnych utworzonych w tym okresie, które gromadziły frontowców wyobcowanych z cywilnego życia i szukających stabilizacji w ramach struktur wojskowych. Jedną z motywacji była także chęć walki z ruchem komunistycznym, który szerzył się w Niemczech po rosyjskiej rewolucji. Organizacje te zyskały wsparcie ze strony niemieckiego ministra obrony Gustava Noske, który wykorzystał je między innymi do zniszczenia Związku Spartakusa (śmierć ponieśli wtedy Karol Liebknecht i Róża Luksemburg).
Freikorps został rozwiązany w 1920, choć jego byli członkowie wsparli jeszcze tzw. pucz Kappa w marcu tego samego roku. Członkami Freikorpsu byli niektórzy przyszli członkowie partii nazistowskiej, jak Ernst Röhm, późniejszy przywódca SA i Rudolf Höss, przyszły komendant obozu koncentracyjnego Auschwitz.
Większość członków Freikorps pozostała jednak poza oficjalnymi strukturami Trzeciej Rzeszy, a jego weterani powtarzali niekiedy: "Gdzie był Hitler w 1919 i 1920 roku, gdy walczyliśmy z komunistami?" Hermann Ehrhardt i jego zastępca Eberhard Kautter, przywódcy Ligi Wikingów odmówili poparcia Hitlera i Luddendorfa w puczu monachijskim i spiskowali przeciw nim.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-07-02 19:06:57