Czytaj więcej"/> Drukuj
Patrice de Mac Mahon, diuk de Magenta (ur. 13 lipca 1808, zm. 16 października 1893) był marszałkiem Francji i jej prezydentem w latach 1873-1877. Mac Mahon był Francuzem pochodzenia Irlandzkiego, jest jedyną osobą w historii wywodzącą się z Irlandii, która była głową państwa na kontynencie.
Jego rodzina była w przeszłości zwolennikami obalonego w wyniku Drugiej Rewolucji Angielskiej króla Jakuba II, i z tej racji musiała po sukcesie rewolucji emigrować do Francji.
Mac Mahon urodził się w Sully nieopodal Autunepartament Saône-et-Loire, ukończył akademię wojskową. Brał udział w walkach w Algierii, potem został komendantem Legii Cudzoziemskiej, w tej roli brał udział w wojnie Krymskiej.
Zasiadał w senacie II Cesarstwa w roku 1856.
Mac-Mahon wyróżnił się podczas wojny francusko-austriackiej we Włoszech. W nagrodę otrzymał tytuł marszałka i diuka Magenty.
Sprawował funkcję gubernatora-generała Algierii od 1 września 1864 aż do wybuchu wojny francusko-pruskiej.
Został wybrany prezydentem III Republiki (powstałej na gruzach II Cesarstwa Napoleona III) po obaleniu Adolphe Thiersa. Podobnie jak jego poprzednik był zwolennikiem monarchii konstytucyjnej i dążył do jej restauracji. Po dramatycznym głosowaniu w Zgromadzeniu Narodowym, w którym jego stronnictwo klerykalno-monarchistyczne przegrało zaledwie jednym głosem walkę o obalenie Republiki (głosem deputowanego polskiego pochodzenia, Mac Mahon miał na to powiedzieć: "Zawsze mówiłem, że nie należy ufać tym Polakom") Mac Mahon podał się do dymisji. Jego następcą został przysięgły republikanin Jules Grevy, Republika została utrwalona.
Mac Mahon zmarł 16 pażdziernika 1893 roku w Montcresson, Loiret.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-03-08 23:30:32