Czytaj więcej"/> Drukuj
Czetnicy (serb. četnici, четници) – członkowie serbskich oddziałów partyzanckich w czasie II wojny światowej, wiernych królowi Piotrowi II Karadziordziewiciowi. Nazwa "czetnicy" pochodzi od serbskiego słowa "czeta", (serb. četa, чета), oznaczające oddział. Naczelnym dowódcą był generał Dragoljub Mihailović. Byli oni zwolennikami dominacji Serbów w Jugosławii. Walczyli głównie przeciw chorwackim ustaszom, bośniackim i albańskim oddziałom Waffen-SS oraz przeciwko komunistycznej partyzantce. Niekiedy ze względów taktycznych (głównie walka z komunistami) zawierali porozumienia z dowódcami wojsk okupacyjnych w Jugosławii. Akcji zaczepnych przeciwko hitlerowcom z reguły nie podejmowali, gdyż ich dowódca planował je rozpocząć dopiero po desancie aliantów na Jugosławię. W czasie wojny uratowali blisko 500 lotników alianckich, którzy zostali strąceni nad Jugosławią. W końcowym okresie wojny zostali jednakże pokonani przez komunistyczną partyzantkę Josipa Broz Tity i zgładzeni lub uwięzieni po jej zakończeniu. Do tradycji czetników powróciły serbskie jednostki paramilitarne podczas wojen secesyjnych w Jugosławii, które wspólnie z Jugosłowiańską Armią Ludową uczestniczyły m.in w oblężeniu Vukovaru oraz toczyły walki na terenie Chorwacji i Bośni.
Inne znaczenia:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-01 02:29:19