Czytaj więcej"/> Drukuj
Concorde -

Concorde to ponaddźwiękowy samolot pasażerski, jedyny obok radzieckiego Tu 144.
Konstrukcja była efektem współpracy przedsiębiorstw lotniczych Sud Aviation z Francji i BAC z Wlk. Brytanii - stąd także nazwa Concorde (fr./ang.: zgoda). Umowę o wspólnym projekcie podpisano w 1956 roku. Prototyp pokazano w Tuluzie w 1967 a pierwszy lot prototypowej maszyny miał miejsce 2 marca 1969, 1 października tego samego roku odbył się pierwszy próbny lot ponaddźwiękowy. 17 czerwca 1974 Concorde wykonał pierwszy pasażerski lot transatlantycki tam i z powrotem w ciągu jednego dnia. Do użytku w liniach lotniczych wszedł w 1976 roku.
Był to dolnopłat ze stałymi skrzydłami typu delta o profilu ostrołukowym i charakterystyczną zmienną geometrią dzioba, który prostował się w czasie lotu i opuszczał przy starcie i lądowaniu, aby poszerzyć pole widzenia pilotów.
Długość kadłuba wynosi 61,66 metrów i zwiększała się w czasie lotu o 15 do 25 cm ze względu na rozgrzanie kadłuba wywołane tarciem. Rozpiętość skrzydeł 25,6 metrów, zaś rozpiętość wynosi 358,25 m³. Wysokość samolotu wynosi 37 stóp i jeden cal. Samolot napędzały cztery silniki odrzutowe z dopalaniem o mocy 38 000 lbs każdy. Maksymalna waga przy starcie 185 ton, przy lądowaniu około 111 ton. Prędkość maksymalna sięgała 2,04 Mach, to jest około 2170 km/h przy maksymalnym pułapie lotu 18 kilometrów. Temperatura nosa kadłuba przy prędkości 2 Mach: 127 °C.
Samoloty te latały głównie na dalekich, uciążliwych ze względu na czas lotu trasach - np. Londyn-Sydney, Londyn-Nowy Jork, Paryż-Nowy Jork, Paryż-Rio de Janeiro. Prędkość przelotowa na poziomie 2 Mach (dwukrotna prędkość dźwieku) pozwoliła skrócić podróż przez Atlantyk do zaledwie 3,5 godziny. Rekord na trasie transatlantyckiej wynosi 2 godziny 52 minuty i 59 sekund.
Główne problemy z jakimi borykały się Concordy to olbrzymie zużycie paliwa i związany z tym niski zasięg (7250 km) bez międzylądowania, a także ogromny hałas generowany w czasie startu i lądowania. Pierwszy czynnik w połączeniu z małą liczbą miejsc na pokładzie przyczynił się do rynkowej porażki tej konstrukcji. Wyprodukowano jedynie 21 maszyn. Concordy stały się w pewnym momencie de facto maskotkami dwóch wykorzystujących je linii lotniczych - Air France oraz British Airways. Kłopotliwy był także wymóg bardzo długich pasów startowych, co powodowało, że ograniczona liczba lotnisk mogła przyjmować te samoloty. Problemy z przekraczaniem limitów hałasu wywoływały protesty mieszkańców terenów wokół lotnisk - spowodowało to m.in. wprowadzenie zakazu lotów do Australii.
25 lipca 2000 w czasie startu francuskiego Concorde z lotniska de Gaulla pod Paryżem doszło do katastrofy - samolot runął 2 minuty po oderwaniu się od płyty na hotel Hôtelissimo w miejscowości Gonesse. Zginęły wszystkie 113 osoby na pokładzie oraz goście i pracownicy hotelu. Do czasu tej katastrofy Concorde uchodził za najbezpieczniejszy samolot pasażerski w przeliczeniu na wylatane pasażeromile bez wypadku. Paryska katastrofa spowodowała zawieszenie lotów wszystkich będących jeszcze w użyciu maszyn i przyczyniła się do ostatecznej z nich rezygnacji, mimo że bezpośrednią przyczyną katastrofy były części z innego samolotu leżące na pasie startowym. Loty wznowiono dopiero po półtora roku.
Ostatni uroczysty lot miał miejsce na trasie Nowy Jork - Londyn 24 października 2003 w ramach British Airways. Natomiast ostatni lot w historii odbył się 26 listopada 2003 roku. Air France wycofała Concordy ze służby wiosną tego samego roku. Pozostałe egzemplarze przekazano do muzeów lotnictwa.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-04-16 13:02:10