Czytaj więcej"/> Drukuj
Ta strona dotyczy pojęcia
bursztyn
jako kopaliny

Używane jest również określenie
bursztyn
jako nazwa koloru
Bursztyn -
Bursztyn - to kopalna żywica, której wiek ocenia się na 40-50 milionów lat. Nazwa pochodzi od niemieckiego bernstein (kamień, który się pali). Grecy nazywali ten kamień elektron, co oznacza świecący i błyszczący. Rzymianie nazywali bursztyn lyncurium, czyli mocz rysia, albowiem według legendy złocisty kamień powstał ze skamieniałego moczu tego drapieżnika. Inna łacińska nazwa sukcynit pochodzi od succinum - sok, żywica drzewna. Egipcjanie nazywali bursztyn sokal, a Arabowie anabar, ponieważ zapach pocieranego bursztynu kojarzył się z zapachem ambry. Persowie nazywali kamień karuba - złoty rabuś, Włosi - ambra galla, a Szwedzi - raf, znaczy chwytać. Słowiańska nazwa jantar została przejęta od Litwinów, a ta od fenickiej nazwy jainitar - żywica morska.
Tworzy nieregularne bryłki. Największa znaleziona bryła bursztynu bałtyckiego waży 9,75 kg. Najczęściej spotykany jest bursztyn żółty, rzadsze są odmiany bezbarwne, czerwone, zielonkawe, a ich przejrzystość zależy od zawartości drobnych pęcherzyków powietrza. Bryłki bursztynu zawierają niekiedy pochodzące z okresu trzeciorzędu szczątki zwierząt lub roślin, tzw. inkluzje.
Bursztyn występuje u wybrzeży Morza Bałtyckiego i Północnego. Najbardziej ceniony w jubilerstwie bursztyn bałtycki, znany od pradziejów, po raz pierwszy włączony do wykazów mineralogicznych przez Breithaupta w XIX wieku, inaczej zwany jest sukcynitem.
Największy znaleziony dotychczas okaz waży 15,25 kilograma, nazywa się Burma Amber i jest przechowywany w Muzeum Historii Przyrody w Londynie.
Właściwości: Odmiany bursztynu:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-03-06 15:00:40