Czytaj więcej"/> Drukuj
Bukowina południowa, zwana również Bukowiną rumuńską – część Bukowiny, krainy historycznej która po II wojnie światowej przypadła Rumunii. Pokrywająca się w dużym stopniu z okręgiem suczawskim (Judeţul Suceava).
Bukowina_południowa -


Historia

Hisoria Bukowiny - patrz hasło "Bukowina ".

Obszar

Obszar Bukowiny rumuńskiej można podzielić na dwie części, zachodnią górzystą i wschodnią wyżynną: Różnica między Karpatami Zewnętrznymi a Wewnętrznymi jest dobrze widoczna. Grzbiety górskie Obcineli są łagodne i wyrównane, rozdzielone podłużnymi dolinami. Masywy Karpat wewnętrznych (Rarau i Giumalau) są wyższe, bardziej urozmaicone. Posiadają głęboko wcięte doliny.

Klimat

W zimie klimat Bukowiny południowej znajduje się pod wpływem powietrza polarno-kontynentalnego, wschodniego i północno-wschodniego. W lecie pod wpływem powietrza oceaniczne z północnego-zachodu, zachodu i południowego-zachodu. Roczne sumy opadów są niższe niż w Europie Zachodniej i wynoszą od 700 mm na północnym-wschodzie, 950 mm na Obcinelach Feredeului do ok. 1000 mm na Obcinalach Mestecanis. Obszary górskie cechują długie, ostre i obfitujące w opady śnieżne zimy, krótkie deszczowe wiosny, długie i upalne lata oraz piękne jesienie. Klimat wyżyn cechują w zimie silne i mroźne wiatry oraz obfite opady śniegu oraz suche i gorące lata. Wiosny są krótkie i bogate w deszcze a jesienie pogodne.

Lasy

Okręg Suczawa jest najbardziej zalesiony w całej Rumunii. Lasy stanowią 53% powierzchni terenu. Intensywna gospodarka leśna oraz równie intensywny wypas owiec i bydła w górskich lasach i na łąkach bardzo zaburzyły pierwotny układ pięter charakterystyczny dla tego regionu. Skład gatunkowy lasów uległ znacznym zmianom a granice pięter przesunięciu. Aktualnie na Bukowinie, poza piętrem pogórskim i łąk alpejskich, wyróżnia się trzy piętra leśne:

Zwierzyna

Powszechne są dziki, jelenie, lisy, sarny, wiewiórki, i żbiki, a z ptaków cietrzewie, głuszce, kuropatwy i przepiórki. Często spotkać można niedźwiedzie brunatne – szczególnie w mniej zaludnionych regionach – i wilki, które w zimie łączą się w stada o wielkości nawet do kilkunastu osobników. Częste są salamandry, które doskonale się maskują w wilgotnych dolinkach potoków.

Cywilizacja

Głównym miastem jest Suczawa (Suceava), leżąca wzdłuż dawnego szlaku Lwów-Jassy połączona z innymi miasteczkami siecią dróg i kolei. Gospodarka regionu opiera się w dużej mierze na rolnictwie wyżynnym, wypasie bydła i (niepokojąco rozwiniętej) gospodarce leśnej – w szczególności wyrębie lasów.

Turystyka

Bukowina_południowa -
, na tle mapy Rumunii
Ze względu zarówno na walory krajobrazowe, czystość środowiska, architekturę sakralną, jak i mozaikę etniczną, Bukowina południowa posiada bardzo wysoki potencjał turystyczny – zdecydowanie zaniedbany. Prawdziwym skarbem Bukowiny południowej są unikatowe późnośredniowieczne monastyry prawosławne, znane z bogatej ornamentyki zewnętrznej. Są to wpisane na światową listę dziedzictwa UNESCO zespoły klasztorne w Putnie, Arbore, Watrze Mołdawicy, Suczawicy, Worońcu, Humorze – oraz Suczawie. Góry posiadają zalążkową formę szlaków turystycznych. Baza hotelowa jest niewystarczalna. Całoroczne schroniska górskie znajdują się pod szczytami Rarau i Giumalau. Dobrze rozwinięta jest sieć transportu kolejowego i autobusowego. Za obyczajową niewielką opłatą funkcjonuje powszechnie auto-stop. Kimpolung i Watra DornaXIX-wiecznymi kurortami i sanatoriami. Wśród turystów dominują wycieczki autokarowe odwiedzające monastyry oraz grupy chodzące po górach, najczęściej z Polski, Niemiec lub Węgier.

Główne miasta i miejscowości

Bukowina_południowa -
, pokrywający się zasadniczo z historyczną Bukowiną południową
Część miejscowości ma polskie nazwy, ustalone i przyjęte przez naukę, część nie. Niektóre nazwy mają w języku polskim kilka odmian, inne nie posiadają w ogóle polskiego tłumaczenia. Inną pisownię znajdzie turysta na aktualnych mapach rumuńskich, inną na topograficznych mapach austro-węgierskich z końca XIX wieku. Każda etniczna grupa zamieszkująca Bukowinę ma dodatkowo swoje własne nazewnictwo geograficzne. Nazwy miejscowości podane są za Słownikiem geograficznym Królestwa Polskiego (SgKP), acz i to dzieło podaje nieraz wiele pisowni. Wsie polskie zapisane zostały wedle nazw używanych przez zamieszkujących je Polaków. Iacobeni, miejscowość rumuńską, pozostawiono w pisowni rumuńskiej, gdyż inne wersje już nie funkcjonują i byłyby nieczytelne. Także po rumuńsku podano wieś huculską Ciumirna, ta nazwa bowiem funkcjonuje w terenie, a odpowiedniki polskie i austriackie, stanowiące transkrypcję z huculskiej odmiany języków rusińskich nie są przekonywujące. Miejscowości, których nie ma w SgKP, pomniejsze wioski, zwłaszcza z południowych i wschodnich kresów Bukowiny - w pisowni rumuńskiej. W nawiasach aktualna pisownia rumuńska.
Główne miasta: | Inne miejscowości: |
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-05 17:53:29