Czytaj więcej"/> Drukuj
Bolesław Limanowski (ur. 18 października 1835 - zm. 1 lutego 1935), polski historyk, socjolog, polityk - działacz ruchu socjalistycznego oraz publicysta.
Członek korporacji akademickiej Konwent Polonia. Swoją działalność polityczną rozpoczął w 1860 r., kiedy to związał się z obozem czerwonych. W maju 1861 został aresztowany przez władze rosyjskie i zesłany do guberni archangielskiej za uczestnictwo w organizacji manifestacji patriotycznej w katedrze wileńskiej. Z tego powodu nie mógł wziąć udziału w powstaniu styczniowym. Dopiero w 1867 r. został zwolniony na podstawie amnestii i powrócił do Warszawy.
Polskę opuścił w 1878 i wyemigrował, do Szwajcarii, gdzie z S. Mendelsonem, K. Dłuskim i K. Hildtem wydawał pismo Równość, w którym w 1879 r. ukazał się tzw. program brukselski.
W listopadzie 1892 r. przewodniczył zjazdowi przedstawicieli stronnictw socjalistycznych zaboru rosyjskiego, co stało się zalążkiem Polskiej Patrii Socjalistycznej (PPS). Po powrocie do kraju został członkiem PPS-Frakcji Rewolucyjnej, a po odzyskaniu niepodległości PPS, który reprezentował w senacie w latach 1922-1935.
Limanowski nie poprzestawał na działalności politycznej, jako historyk zajmował się głównie dziejami porozbiorowymi, powstaniami narodowymi i ugrupowaniami politycznymi.
Ważniejsze dzieła:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-29 10:57:05