Czytaj więcej"/> Drukuj
Bohdan Korzeniewski (ur. 12 kwietnia 1905, zm. 9 września 1992) – polski reżyser, krytyk i historyk teatru, tłumacz, pisarz i pedagog.
Urodził się w Siedlcach. W latach 1932-1938 z przerwami pracował w Bibliotece Narodowej. Od 1934 roku wykładał historię teatru w PIST, co kontynuował na tajnych kompletach w czasie okupacji hitlerowskiej. Był współzałożycielem podziemnej Rady Teatralnej. Więziony w obozie Auschwitz-Birkenau, skąd został jako jeden z nielicznych zwolniony dzięki zabiegom międzynarodowym. Po wojnie działał w komisji weryfikującej aktorów, biorących za zgodą władz okupacyjnych udział w spektaklach z lekkim repertuarem i gromadzących rzesze widzów. Przypomniał to w felietonie opublikowanym w maju 2004 roku w Tygodniku Powszechnym Czesław Miłosz, zowiąc to tropieniem czarownic.
Od 1946 roku był profesorem PWST, wieloletnim dziekanem Wydziału Reżyserii. Łączył tę prace z funkcjami dyrektora i kierownika artystycznego wielu teatrów, m.in. Narodowego i Polskiego w Warszawie. W latach1948-1980, głównie w teatrach warszawskich i krakowskich, wyreżyserował samodzielnie i we współpracy, dokonał inscenizacji, adaptacji lub opracowań, a także opiekował się łącznie 67. wystawieniami sztuk teatralnych. Były to głównie dramaty klasyczne, z których wydobywał i ukazywał we współczesnym sobie kontekście wartości intelektualne, racjonalizm, satyrę i szyderstwo. Do dziś za jedną z najgłośniejszych jego prac uważany jest debiut reżyserski z 1948 roku – wystawienie sztuki Szkoła żon Moliera. We wspomnieniach aktorów, np. Andrzeja Łapickiego, jawił się jako człowiek, który zawsze dbał o staranną, poprawną polszczyznę, piękno myśli i formę wypowiedzi.
W roku 1956 razem z Andrzejem Bohdziewiczem wyreżyserował pierwszą powojenną ekranizację Zemsty Fredry. Wystawił też trzy sztuki w Teatrze Telewizji. Tłumaczył dzieła literatury rosyjskiej i francuskiej, m.in. Moliera.
Od roku 1956 współredaktor z Zbigniewem Raszewskim Pamiętnika Teatralnego. W latach 1955–1970 pełnił funkcje prezesa Polskiego Ośrodka Międzynarodowego Instytutu Teatralnego, a od 1970 roku – prezesa honorowego.
Zmarł w Piasecznie, pochowano go na miejscowym cmentarzu komunalnym.

Dorobek twórczy

Materiały źródłowe

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-08-06 17:29:07