Czytaj więcej"/> Drukuj
Bitwa pod Kunowicami (niem. Kunersdorf) w obecnym woj. lubuskim, rozegrała się 12 sierpnia 1759, podczas wojny siedmioletniej, pomiędzy wojskami króla Prus Fryderyka II a siłami sprzymierzonych wojsk austriacko-rosyjskich pod wodzą feldmarszałka P. Sałtykowa.
Siły pruskie (ok.)
48 000 żołnierzy i 230 dział
Siły sprzymierzonych (ok.)
41 000 Rosjan, 18 000 Austriaków i 250 dział

Armia Pruska usiłowała obejść umocnione na wzgórzach na północ i zachód od Kunowic pozycje sprzymierzonych. Doprowadziło to wojska pruskie do pozycji na północ i wschód od linii zajmowanych przez sprzymierzonych. Tego typu charakterystyczne dla Fryderyka II działanie zostało skutecznie zneutralizowane przez silne umocnienia. Wojskom pruskim udało się opanować jedynie skrajną pozycję na północnym, lewym skrzydle sprzymierzonych. Sprawne przegrupowanie sił austriacko-rosyjskich przy aktywnym wsparciu artylerii i kontrataku piechoty rosyjskiej doprowadziło do odzyskania pozycji i odwrotu (wkrótce panicznego) piechoty pruskiej. Paniczny odwrót sił pruskich został pogłębiony przez zdecydowany atak kawalerii sprzymierzonych.
Bitwa zakończyła się zwycięstwem połączonych sił austriacko-rosyjskich.
Straty pruskie
(ok.) 19 000 zabitych i rannych oraz 172 działa
Straty sprzymierzonych
(ok.) 13 000 zabitych i rannych

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-11-29 01:45:38