Czytaj więcej"/> Drukuj
Bezokolicznik (łac. infinitivus) to forma czasownika, która wyraża czynność lub stan w sposób abstrakcyjny bez określania czasu, rodzaju, liczby i osoby. W zdaniu uzupełnia treść czasowników fazowych oraz konstrukcji modalnych.
W niektórych językach (np. w łacinie) bezokolicznik wyraża czas, w innych natomiast (np. w nowogreckim) nie istnieje.

Język polski

W języku polskim bezokolicznik wyraża aspekt czasownika - np. robić (a. niedokonany) a zrobić (a. dokonany). Bezokoliczniki w języku polskim kończą się na lub -c. Część z nich można dodatkowo podzielić na grupy wg końcówek - bezokolicznik kończy się na Uwagi:
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-28 13:45:56