Czytaj więcej"/> Drukuj
Aleksiej Iwanowicz Rykow (Алексей Иванович Рыков) (urodzony 25 lutego 1881, stracony 15 marca 1938), polityk radziecki.
Rykow przyszedł na świat w Saratowie. Do SDPRR wstąpił w 1898 roku, popierał frakcję bolszewików, organizował strajki i demonstracje. Pracował jako działacz partyjny w Moskwie, St. Petersburgu. Odegrał aktywną rolę w Rewolucji 1905 roku. Wielokrotnie aresztowany i zsyłany.
W 1917 został członkiem KC i Rady Piotrogrodzkiej; od 1922 czł. Biura Politycznego. W 1917 był komisarzem spraw wewnętrznych w rządzie Lenina, następnie w latach 1918-1921 przewodniczącym Najwyższej Rady Gospodarki Narodowej i w latach 1921-1924 wiceprzewodniczącym Rady Komisarzy Ludowych. Po śmierci Lenina szef rządu (przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych ZSRR). Poparł wraz z Nikołajem Bucharinem Józefa Stalina, Grigorija Zinowiewa i Lwa Kamieniewa przeciwko Lwu Trockiemu, następnie Stalina przeciwko lewicowej opozycji (Zinowiew, Kamieniew). W 1929 wystąpił razem z Bucharinem przeciwko kolektywizacji rolnictwa i forsownej industrializacji, co nazwano odchyleniem prawicowym. W 1930 został odwołany z funkcji szefa rządu oraz z Biura Politycznego. Jego miejsce w rządzie zajął Wiaczesław Mołotow. W latach 1931-1936 ludowy komisarz łączności. Został aresztowany w lutym 1937, a następnie osądzony w pokazowym procesie wraz z Bucharinem, Gienrichem Jagodą, Nikołajem Krestinskim i innymi, skazany na śmierć i rozstrzelany.
Został zrehabilitowany w 1988.
Poprzedni:
Włodzimierz Lenin
Premierzy ZSRR Następny:
Wiaczesław Mołotow

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2020-09-23 12:47:29