Czytaj więcej"/> Drukuj
4 Dywizja Strzelców Polskichpolska jednostka wojskowa w czasie I wojny światowej.
W sierpniu 1918 na Kubaniu gen. Lucjan Żeligowski rozpoczął formowanie 4 Dywizji Strzelców Polskich. Jej trzon stanowili miejscowi Polacy, a także oficerowie z rozwiązanego I Korpusu Polskiego. Dywizja została przetransportowana do Odessy, gdzie na początku 1919 r. wraz z grecko-francuskim korpusem ekspedycyjnym toczyła walki z bolszewikami.
Gdy wojska "Czerwonych" przeszły do ofensywy, a Francuzi i Grecy zostali ewakuowani, Żeligowski skorzystał z praw alianckich przysługujących jego wojsku i podpisał umowę z wojskami "Białych", na mocy której przeszedł przez Dniestr do Rumunii. Tam uczestniczył w obronie granic przed zagonami wojsk "Czerwonych". W końcu 25 maja 1919 przez Besarabię i Bukowinę dotarł wraz z podległymi mu wojskami do Polski. Była to jedyna wielka jednostka Wojska Polskiego, która zdołała wydostać się z Rosji w szyku bojowym i z bronią.
Po przejściu na teren Polski dywizję przeformowano i włączono w obręb powstającego Wojska Polskiego jako 10 Dywizję Piechoty.

Dowódcy

Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-04-16 13:40:53