Czytaj więcej"/> Drukuj
Ładunek elektryczny ciała lub układu ciał jest własnością materii przejawiającą się w oddziaływaniu elektromagnetycznym ciał obdarzonych ładunkiem. Oddziaływanie ciał obdarzonych ładunkiem odbywa się poprzez pole elektromagnetyczne. Związek między ładunkiem a polem jest istotą oddziaływania elektromagnetycznego.
Ładunek elektryczny jest wielkością skwantowaną, oznacza to że każdy ładunek jest całkowitą wielokrotnością ładunku elementarnego, za który uznaje się ładunek elektronu. Rozróżnia się dwa rodzaje ładunków, ładunek elektronu określa się jako ujemny (-1), a protonu dodatni (+1).
W teorii kwarków kwarki mają ładunek ułamkowy równy -1/3 lub +2/3 ładunku elementarnego, a antycząstki posiadają ładunek o znaku przeciwnym.
Całkowita suma ładunków w układzie zamkniętym jest stała, stwierdzenie to nosi nazwę zasada zachowania ładunku elektrycznego.
W układzie SI jednostką ładunku jest kulomb równy 6,24 *10^18 ładunków elementarnych (ładunków elektronów lub protonów). Istnienie najmniejszych porcji ładunku odkrył w 1909 Robert Milikan w doświadczeniu z ruchem kropel oleju w polu elektrostatycznym.
Zmiana ładunku dq w czasie dt nazywana jest prądem elektrycznym I:
\[I= \]
Oddziaływania elektrostatyczne były znane już przez starożytnych Greków, którzy odkryli, że bursztyn po potarciu przyciąga drobne przedmioty.
Materiał wydrukowany z portalu zgapa.pl dnia 2021-03-06 15:35:38